ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΦΙΣΤΙΚΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Τον 1ο μ.Χ. αιώνα ο Διοσκορίδης ο Πεδανός αναφέρει ότι τα φιστίκια παράγονται στη Συρία και έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες. Ο Διοσκορίδης ήταν ο φαρμακογνώστης της αρχαιότητας και το βιβλίο του «Περί ύλης ιατρικής» έμεινε σε χρήση μέχρι τον Μεσαίωνα.

Τον 1ο μ.Χ. αιώνα ο Πλίνιος γράφει ότι κατά το τέλος της βασιλείας του Αυτοκράτορα Τιβέριου (περίπου 30 μ.Χ.) η φιστικιά εισήχθη από τη Συρία στην Ιταλία από τον Vittelius και την ίδια χρονιά στην Ισπανία από τον Flaccus Pompeius.

Τον 2ο μ.Χ. αιώνα (131-200;) ο διάσημος Έλληνας ιατρός Γαληνός από την Πέργαμο αναφέρει ότι τα πιστάκια που υπάρχουν στη Μεγάλη Αλεξάνδρεια, κυρίως όμως στη Βέροια της Συρίας, είναι χρήσιμα για την ευρωστία του ήπατος.

Τον 2ο μ.Χ. αιώνα ο Αθήναιος ο Ναυκράτιος, ο οποίος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια, στο έργο του «Δειπνοσοφισταί» γράφει ότι τα φιστίκια που προσφέρονται στο τραπέζι των σοφών παράγονται στη Συρία και στην Αραβία, και είναι εξαιρετικά εύγευστα.

(… Εδώ μπορεί να ακολουθήσει η μεταφορά των φιστικιών από την Αραβία στη Σικελία τον 9ο αιώνα και η ιστορία του Marco Polo …)