Η ΦΙΣΤΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ

Δεν είναι γνωστό αν στις αρχές του 19ου αιώνα υπήρχαν φιστικιές στην Αίγινα. Υπάρχουν μόνο προφορικές μαρτυρίες, ότι φιστικιές είχαν εισαχθεί από τη Συρία, την Περσία και τη Χίο.

Ο Αυστριακός βοτανικός v. Heldreich που επισκέφθηκε το νησί έξι φορές μεταξύ του 1848 και 1887, δεν παρατήρησε καλλιέργεια φιστικιάς.

Τελευταία από έγγραφα κατατεθειμένα στα ιστορικά αρχεία της Αίγινας βρέθηκε ότι είναι πιθανόν να υπήρχαν μεμονωμένα δένδρα φιστικιάς στο νησί πριν από το 1896.

Το πρώτο οργανωμένο εμπορικό δενδροκομείο φιστικιάς στην Αίγινα εγκαταστάθηκε από τον Νικόλαο Περόγλου το 1896. Ο Περόγλου αντιλήφθηκε ότι η καλλιέργεια της φιστικιάς ήταν συμφέρουσα γιατί το δένδρο είχε λίγες απαιτήσεις και το φιστίκι υψηλή τιμή. Προσπάθησε λοιπόν να διαδώσει τη φιστικιά στην Αίγινα αλλά και στην Ελλάδα γενικά.

Ο κόσμος άκουσε τις συμβουλές του. Φιστικιές φυτεύτηκαν γύρω από τα σπίτια, σε κήπους και σε χωράφια.

Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου η καλλιέργεια της φιστικιάς επεκτάθηκε στο νησί και αντικατέστησε το αμπέλι που ήταν η κύρια καλλιέργεια μέχρι τότε. Δημιουργήθηκαν φυτώρια για να καλύψουν τις ανάγκες. Η Αίγινα έγινε η κύρια περιοχή παραγωγής φιστικιού στην Ελλάδα και το φιστίκι πήρε την ονομασία «αιγινίτικο φιστίκι» ή «φιστίκι Αιγίνης».

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η καλλιέργεια της φιστικιάς επεκτάθηκε ακόμα περισσότερο στην Αίγινα όπως και στην υπόλοιπη χώρα.

Το 1996 η ονομασία «φιστίκι Αιγίνης» καταχωρήθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ).